Gerda van 't Hul (65)

Voor mij is varen altijd het einde. Maar het allermooiste is toch wel ergens aankomen. Die levendigheid, daar hou ik van. Maar ook op zee is altijd wel wat te zien en te beleven. Ik zorg op de heenreis voor de maaltijden aan boord. We kijken ter plekke wat we gaan eten. Gelukkig kan ik nu vier pannen vastzetten tijdens het koken in plaats van twee, zoals eerder het geval was. Want ja, je ligt niet stil natuurlijk!
Ik ben al jaren als vrijwilliger betrokken bij de Kamper Kogge. Via mijn man ben ik er min of meer ingerold.